تبلیغات
وارث - احمدآقا مظلوم بود
خدمات جدی و مستمر حاج احمد آقا از زمان حضور ایشان در نجف اشرف و پس از شهادت برادر بزرگوارشان شروع شد که در نوفل لوشاتو و جماران ادامه پیدا کرد. در زمان تبعید حضرت امام کیاست و درایت بسیار بالایی نیاز بود تا از فشارهایی کهَ از ناحیه رژیم ایران و عراق به امام، روحانیون و مراجع وارد می‌شد، کاسته شود. اینجا بود که حاج احمد آقا بسیار خوب عمل کرد و همواره بیت امام را زنده و پویا نگهداشت

آیت الله محمدرضا رحمت معتقد است که خدمات جدی و مستمر حاج احمد آقا از زمان حضور ایشان در نجف اشرف و پس از شهادت برادر بزرگوارشان شروع شد که در نوفل لوشاتو و جماران ادامه پیدا کرد. در زمان تبعید حضرت امام کیاست و درایت بسیار بالایی نیاز بود تا از فشارهایی کهَ از ناحیه رژیم ایران و عراق به امام، روحانیون و مراجع وارد می‌شد، کاسته شود. اینجا بود که حاج احمد آقا بسیار خوب عمل کرد و همواره بیت امام را زنده و پویا نگهداشت. وی در گفتگو با پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران اظهار داشت :  علاقه‌مندان به امام هم همکاری‌های لازم را داشتند. ایشان با پشتوانه قوی از سوی نیروهای انقلابی و متدین توانست خدمات بسیار شایانی داشته باشد. با ورود ایشان به نجف خدمات ایشان حساس‌تر شد. از همان زمان ایشان یکی از کارهایی که سعی و اهتمام زیادی داشت انجام بدهد جمع‌آوری آثار حضرت امام بود. از آن زمان تصمیم گرفتند که درس‌های حضرت امام را ضبط کنند. البته سخنرانی‌های حضرت امام معمولاً ضبط می‌شد، اما حضرت امام با ضبط درس‌ها موافق نبودند.


""یادم هست که آن زمان ضبطی تهیه کرده بودم که هم ضبط می‌کرد و هم آمپلی‌فایر بود و صدا را پخش می‌کرد. دو سه تا بلندگوی ماشین تهیه کردم، به ستون‌های مسجد بستم و ضبط را هم زیر منبر قرار داده بودم. میکروفون هم بالای منبر قرار داشت. رویه حضرت امام (س) این بود که قبل از درس 5 دقیقه پایین منبر می‌نشستند که اگر کسی سؤالی دارد مطرح کند و سپس بالای منبر می‌رفتند و درس را شروع می‌کردند. آن روز وقتی که پای منبر نشستند و میکروفون را دیدند بنده هم کناری نشسته بودم اشاره کردند به بنده که این چیه؟! عرض کردم آقایون می‌گویند که ما اول درس موفق به شنیدن صدا نمی‌شویم. حضرت امام فرمود که خب هرکس نمی‌شنود بیاید جلوتر. آقای محتشمی‌پور گفتند آقا ما که جلو نشستیم هم نمی‌شنویم. دیگر سکوت امام علامت رضا محسوب شد و از آن به بعد درس‌های امام بوسیله آن ضبط، ضبط شد. آن نوارهایی که چند سال قبل به مؤسسه تحویل دادم مربوط به همین بحث است. متجاوز از سیصد نوار به مؤسسه تحویل دادم که 86 نوار مربوط به درس‌های امام بود. بقیه نوارها شامل مصاحبه‌های پاریس و صحبت‌های شخصیت‌های ایران بود که به کمک مرحوم حاج احمد آقا جمع‌آوری کردیم.""


وی اظهار داشت :  از همان زمان مرحوم حاج احمد آقا عنایت داشت که اینها ضبط شود. در زمان جنگ حضرت امام همیشه می‌فرمود آقای رحمت نمی‌خواهی بروی و آن نوارها را با خودت بیاری. من می‌گفتم که شما مقدمه رفتن را فراهم کنید بنده حاضرم بروم. خب متأسفانه این کار عملی نبود. البته خدا خواست که چنین نشود. چون دوره صدام بود و معلوم نبود که چه اتفاقی می‌افتد. سال 58 که می‌خواستیم به ایران بیاییم اثاث را جمع کردیم، این نوارها را در یک یخدان گذاشتیم که محفوظ بماند و اثاث‌مان را در منزل مرحوم پدر آقای جماعتی گذاشتیم که بعداً یکی از دوستان آنها را بیاورد که اتفاقاً شب قبل از آمدن دستگیرش کردند بعد اثاث همانجا مانده بود. همسایه آن خانه می‌خواست اتاق کنار خیابان را به مغازه تبدیل کند و آنها را در زیرزمین و در سرداب قرار داد. البته بعداً سقف زیرزمین هم فروریخت و آن اثاث به همراه نوارها مدفون شد. بعد از سقوط صدام رفتم و آن نوارها را بیرون آوردم که البته عنایت خداوند بود که این نوارها گم نشود. منظور از بیان این مطالب این بود که حاج احمد آقا از همان زمان به فکر گردآوری این آثار بود و همیشه هم پیگیری می‌کرد که این نوارها از بین نرود. هدفش این بود که این آثار را به صورت صحیح جمع‌آوری کند تا چیزی به اسم و نام ایشان و یا حتی صدای ایشان جعل نشود. بعد از انقلاب هم بر همین اساس مرحوم حاج احمد آقا مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام را تأسیس کردند تا بتواند همه دست نوشته‌ها و فرمایشات حضرت امام که یک واقعیت تاریخی هست را جمع‌آوری کند. این یک ضرورت تاریخی بود، چون که برخی تلاش داشتند تا مطالب یا برداشت‌های خودشان را به امام نسبت بدهند.


وی گفت :  آنچه که باعث ایستادگی در برابر این انحرافات شد مؤسسه نشر آثار امام بود. چراکه هرجا که احساس کرد انحرافی ممکن است صورت بگیرد جلوی آن ایستاد و واقعیت‌ها را گفت. به عنوان نمونه اخیراً عبارتی را به امام نسبت دادند متأسفانه آمدند و آدرس صحیفه امام را هم ذکر کردند در حالی که اصلاً چنین چیزی وجود خارجی نداشت. عبارات، شبیه عبارات حضرت امام بود اما ما که با تفکر امام خو گرفتیم و بزرگ شدیم می‌فهمیم که این مطلب متعلق به امام نیست. حالا شما ببینید افرادی که اطلاع ندارند چگونه می‌شود موضوع را برای آنها تبیین کرد و یا آنهایی که دسترسی به صحیفه امام ندارند فکر می‌کنند که این گفته امام است. کما اینکه از این گفته ممکن است برداشت‌های دیگری هم شروع شود. همان روشی که ائمه معصومین داشتند حضرت امام هم داشت. در روایت داریم شخصی خدمت امام صادق(ع) آمد و عرض کرد که دعایی به من بیاموزید. حضرت فرمودند که بگو یامقلب‌‌القلوب ثبت قلبی علی دینک. بعد از مدتی مجدداً خدمت حضرت آمد و عرض کرد دعایی که شما فرمودید را من اینگونه می‌خوانم. حضرت فرمود خیر؛ آنی که ما به شما گفتیم همان را بخوانید نه یک کلمه زیاد و نه یک کلمه کمتر. از خودتان چیزی اضافه نکنید. حضرت امام(ره) روی این جهت خیلی مقید بودند که اگر نوشته‌ای، سخنی هست هرچه هست به گونه‌ای باشد که عین همان مطلب نقل شود و کم یا زیاد نشود. در زمان حضرت امام هم متأسفانه عده‌ای تلاششان بر این بود که صحبت‌ها و فرمایشات امام را به گونه‌ای که خودشان می‌خواهند تفسیر کنند.
وی با بیان اینکه الآن هم که می‌بینید موضوع متأسفانه رواج بیشتری پیدا کرده است و این وظیفه سنگین را مؤسسه نشر آثار امام بر عهده دارد که در جامعه چیزی به امام نسبت داده نشود و اگر هم اتفاق افتاد با آن مقابله شود چراکه همه دست نوشته‌ها و مکتوبات امام در این مرکز و با نظارت مرحوم حاج احمد آقا گردآوری و تنظیم شده و هیچ مرجع دیگری توان انجام این کار را ندارد گفت : متأسفانه اخیراً برخی اصرار دارند که در وظیفه سنگین این مؤسسه دخل و تصرف کنند و به وفق مراد خودشان هم بر آن تصرف داشته باشند. لابد شنیدید که در مجلس هم چنین چیزی را مطرح کردند که البته به برکت وجود یادگار حضرت امام حجت الاسلام و المسلمین سید حسن‌آقا خمینی این مسئله خنثی می‌شود. آنها دوست دارند این تشکیلات را در تصرف خودشان بگیرند بعد هم هرچه خواستند به حضرت امام نسبت بدهند. کسی هم نباشد بگوید که حضرت امام این را نگفته است. بعد از پیامبر اسلام (ص) خلیفه اول و دوم شدیداً نهی کردند که کسی حق ندارد روایتی از پیامبر نقل کند.و اگر کسی چیزی را نقل می‌کرد شکنجه می‌شد. متأسفانه هزاران هزار روایت از ابوغریزه و امثال ابوغریزه از پیامبر نقل شده که وجود دارد. معروف است که آل کذاب سی هزار روایت از پیامبر نقل کرده است.
وی درباره اینکه   یکی از ویژگی‌های مهم فکری حاج احمد آقا همین بود که مجموعه‌ای را ایجاد کند که در آن آنقدر سند و متن دست نوشته و سخنرانی از امام باشد که بتواند در هر شرایطی پاسخگوی همه نوع شبهات باشدگفت: هدف اصلی دشمن هم، اسلام و هم اندیشه امام است. به اصل جمهوری اسلامی ایراد می‌گیرند و می‌گویند اسلام باید از حکومت جدا شود. اشکال کار اینجاست. ما باید همچنان در عرضه صحیح اسلام تلاش کنیم. اسلامی که امام ارائه داد مدارا و عطوفت با مردم است. امام می‌فرمود اسلام این است که اگر کسی محکوم به اعدام است و دارند او را برای اعدام می‌برند، کسی حق ندارد به او توهین کند. اگر کسی به او سیلی زد او می‌تواند برگردد و قصاص کند. وظیفه همه ما این است که اسلام را آنگونه که امام مطرح کرد به عنوان اسلام ناب مطرح کنیم.متأسفانه اکنون کسانی که در زمان امام با امام موضع داشتند و با افکار امام علناً مخالفت می‌کردند امروز دارند از یاران اصیل امام انتقام می‌گیرند. بنابراین حاج احمد آقا تلاش کرد تا بستری فراهم کند که جلوی انحراف گرفته شود. امکانات را بوجود آورد که بتواند در این زمینه یعنی حراست از اندیشه امام به عنوان مرجع باشد. در مسائل اسلامی و انقلاب واقعیات منعکس شود. ایشان وظیفه خودش را انجام داد او ادای وظیفه کرد. هرچند که یکی از مظلومان این انقلاب بود. اگر خواسته باشیم مقایسه‌ای داشته باشیم مظلومیت ایشان مثل مظلومیت شهید بهشتی است. خیلی مظلوم بود. بیشتر از همه اطلاعات و آگاهی داشت. بسیار تیز و زرنگ بود. در عین حال برخوردها و گفتارش خیلی عادی و محترمانه بود و مورد هجمه همه هم بود. دوست و دشمن نسبت به ایشان بی‌انصافی می‌کردند. همه اینها را به خاطر امام و انقلاب و اسلام تحمل می‌کرد. 
آیت الله معرفت در پاسخ به این پرسش که  چه مراحلی را طی کرد که این مؤسسه شکل بگیرد؟ بحثی شد در زمان حضرت امام، اتفاقی افتاده باشد و این ضرورت احساس شده باشد و منتج به فکر تأسیس مؤسسه شود؟گفت :  البته قبلاً عرض کردم از دوران نجف ایشان به فکر این مسئله بود که تشکیلاتی بوجود بیاید تا آثار و دست نوشته‌های امام جمع‌آوری شود و بتواند در آینده و برای آیندگان حافظ این افکار باشد. در زمان حضرت امام برخی مطالب گفته می‌شد و نسبت داده می‌شد به خود امام. مثلاً بعضی‌ها در مجلس و یا در جاهای دیگر حرف‌هایی می‌زدند، اینها نشانگر این بود که باید چنین تشکیلاتی برای حراست از اندیشه و دست نوشته‌ها و سخنرانی‌های امام باشد. در واقع این یک ضرورت تاریخ است. اگر ما خواسته باشیم درس بگیریم از تاریخ یکی از ضروریات تاریخ این است که ما باید آثار بزرگان را حفظ کنیم الآن می‌بینید که چه بر سر نهضت مشروطیت آمده است بسیاری از مسائل خلاف واقعیت گفته شده، برای اینکه نبوده است کسی که بتواند واقعیات را منعکس کند، که مشروطه‌خواهان واقعی چه کسانی بودند چه کسانی از این نهضت بهره‌برداری کردند. در نتیجه با یک شانتاژ تبلیغاتی شیخ فضل‌الله نوری را که جزء رهبران عدالت‌خواه و مشروطه‌خواه بود را به دار زدند. چون اطلاع‌رسانی درستی انجام نمی‌شد. البته الآن مردم با بصیرت شدند ولی اگر باز هم اطلاع‌رسانی بدرستی انجام نشود ممکن است تحریف صورت بگیرد که این مؤسسه به عنوان میراث فکری حاج احمد آقا وظیفه اطلاع‌رسانی صحیح و دقیق پیرامون امام(ره) را بر عهده دارد. 
وی با بیان اینکه  حاج احمد آقا 5 سال پس از فوت حضرت امام پنج سال نظارت مستقیم به چاپ و انتشار آثار امام داشت گفت :  بر خلاف آنچه که بعضی‌ها به غلط برداشت می‌کنند که احمد آقا در امام نفوذ داشته بنده عقیده‌ام بر خلاف این است. احمدآقا مطیع امام بود. هم مرید امام بود و هم مطیع امام. حضرت امام مرید زیاد داشت. مرید بودند اما مطیع نبودند. امام هم از همین جهت به احمدآقا اطمینان داشت چون می‌دانست که احمدآقا غیر از آنچه که امام می‌خواهد چیزی مطرح نمی‌کند. دقیقاً موضع امام را پیگیری می‌کرد و مظلومیت حاج احمد آقا را امام می‌دانست. لذا فرمود که چون نمی‌توانند از من انتقام بگیرند به تو حمله می‌کنند. امام مظلومیت حاج احمد آقا را لمس می‌کرد درک می‌کرد. بسیار گرم و صمیمانه و مهربان بود. اینها را از امام به ارث برده بود. در مورد احمدآقا غیر منصفانه برخورد شده است.وی اظهار داشت :پس از ارتحال امام وقتی خدمت ایشان می‌رسیدیم می‌دیدیم که مشغول نوشتن مطلبی از حضرت امام است که مثلاً در حاشیه آن سند یا نوشته بنویسد این چه هست یا در چه موردی بوده  است. حتی یک بار به اطراف یکی از روستاهای رامسر برای استراحت آمده بود، ما خدمت ایشان رسیدیم، آنجا هم ایشان مرتب مشغول نوشتن و توضیح درباره این آثار بودند تا واقعیت این آثار را حفظ کند و بنویسد تا بماند. در حاشیه مطالب چیزهایی در توضیح آنها می‌نوشت. خدا رحمتش کند. همه باید تلاش کنیم یادگارهای امام را آنگونه که امام می‌خواستند حفظ شود. ایشان محکم پشت مؤسسه بود چون بحث امام است. همانگونه که در دفتر امام حافظ جان امام بود اینجا هم حافظ اندیشه امام است. حتی حفاظت از اندیشه امام را بیشتر اهمیت می‌داد تا حفاظت از جان امام.